yapı
1. Barınmak veya başka amaçlarla kullanılmak için yapılmış her türlü mimarlık eseri, bina.
2. Yapma, oluşturma, ortaya konulma, meydana getirme.
ingilizcesi: structural. architecture. being. blood. build. building. chemistry. composition. conformation. constitution. construction. contexture. corpus. disposition. edifice. erection. fabric. fiber. fibre. form. frame. framework. habit. habit of body. make. m.
yap
1. i., f. havlama; (argo) ağız; gevezelik; f. kesik kesik ve yüksek sesle havlamak; (argo) fazla konuşmak, gevezelik etmek.
ingilizcesi: yelp, bark; chatter, foolish talk; uncouth person; mouth (Slang)
malzeme
1. Gereç, materyal.
2. Bir eserin hazırlanmasında yararlanılan bilgi ve kaynakların tamamı.
ingilizcesi: material. materiel. necessaries. provisions. stock. requisite. outfit. ingredient. apparatus. furnishing. furniture. kit. makings. turnout. utensil. findings. instruments.